«اللهُمَّ رَبَّ جَبْرَائِيلَ، وَمِيكَائِيلَ، وَإِسْرَافِيلَ، فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ، اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ، إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ»
{وهو من أدعية استفتاح الصلاة، خاصة في صلاة قيام الليل}
{ويقال عند التباس الحق وورود الشبهة على القلب}
“Allahumme Rabbe Cebrâîle ve Mîkâîle ve İsrâfîle, fâtıris’semâvâti vel’ardi, âlimel’ğaybi ve’ş-şehâdeh, ente tahkumu beyne ibâdike fîmâ kânû fîhi yehtelifûn, ihdinî lime’htulife fîhi minel’hakki bi’iznik, inneke tehdî men teşâu ile sıratin mustakîm”
“Cebrâil, Mikâil ve İsrâfil’in Rabbi, göklerin ve yerin yaratanı, gizli ve âşikârı bilen Allah’ım! Ayrılığa düştükleri şeylerde kullarının arasında sen hüküm verirsin. İhtilafa düşüldüğünde beni izninle hakka ilet. Şüphesiz ki sen, dilediğini dosdoğru yola iletirsin.”
(İstiftâh (tekbirden sonra okunan) duasıdır. Özellikle de gece namazında okunur. Kalbe şüphe geldiğinde, hak husunda akılda bir karmaşıklık oluştuğunda da okunduğu söylenmiştir.)