5

(بِسْمِ اللَّهِ، تُرْبَةُ أَرْضِنَا، بِرِيقَةِ بَعْضِنَا، يُشْفَى سَقِيمُنَا، بِإِذْنِ رَبِّنَا)
{يضع من ريق نفسه على أصبعه ثم يضعه على التراب ثم يمسح به موضع الألم أوالجرح ويقول الدعاء}

“Bismillâhi, türbetü ardınâ, bi-rîkati ba'dınâ, yüşfâ sekîmünâ, bi-izni rabbinâ.”

“Allah’ın adıyla duâya başlarım. Bizim yerimizin toprağı ve birimizin tükrüğü vesilesiyle Allah’ın izniyle hastamız şifâ bulur.”

(Tükürüğünü parmağına sürer, sonra parnağını toprağa, daha sonra ağrının veya yaranın üzerine sürer ve bu duayı eder.)

5/12